صدای تق تق، هارمونی عجیبی با روح بزرگش داشت. هر دو در حال خرد شدن... لحظه ای مکث می کند و بدون اینکه سرش را بالا بیاورد دوباره مشغول کوبیدن می شود. کم کم هوا رو به تاریکی می رفت و اهالی خیابان هشتم از کار روزانه و طاقت فرسا به خانه هاشان بازمی گشتند. مرد میانسالی با هیبت یک مدیر یا کارمند یا چیزی در همان حدود، با شنیدن صدای تق تق شروع به غر غر کردن کرد و از آنجا دور شد. زن چادر به سری که دست بچه اش را گرفته بود، نگاه دزدانه ای از زیر چادرش کرد و قدم هایش را بلندتر برداشت و پسربچه را هم با خودش کشید. پسربچه کمی مقاومت کرد ولی در نهایت تسلیم نگاه خشن و معنادار مادرش شد و شروع به دویدن کرد.
نوشتن نظر (0 نظر ها)
