ما اینجا اومدیم که درس بخونیم. درس خوندن وظیفه اول و آخر ماست. پول میگیریم که طرحها و پروژههای علمی رو به نحو احسن جلو ببریم و به سرانجامی برسونیم. سخنی بهتر از این نشنیدم که گفت: »چقدر فاصله بين دو عمل زیاد است، عملى كه لذتش مىرود و كيفر آن مىماند و عملى كه رنج آن مىگذرد و پاداش آن ماندگار است.«
بر همین اساس است که وقتی به دوستی میگی بیا فردا شب بریم فلان فیلم رو ببینیم میگه وقت برای اینکارها زیاده. البته شاید این یکی از دلایلش برای نیومدن باشه ولی کاملاً باهاش موافقم که هرچقدر بیشتر برای پروژه و درس وقت بذاری باز هم کمه. درسته چون همه ما با درس خوندن بوده که به لطف خدا تونستیم اینجا بیایم وهرچی هم که الان بیشتر تلاش کنیم آینده بهتری خواهیم داشت.










